หน้า: [1]
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: คลองมะเดื่อเบื่อๆก็แวะมา  (อ่าน 318 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lotteidol
Verified
ร้อยโท
*

คะแนน : 4
กระทู้: 463

Trip # 17 : Distance 43%
Fuel : 1%



« เมื่อ: จันทร์ 24 ตุลาคม, 2016, 23:37:02 »

...
   
    คลองมะเดื่อ ชื่อนี้หลายคนอาจจะเคยได้ยินกันจนเบื่อ แต่กับบางคนอาจจะไปได้แบบไม่เคยเบื่อ

เมื่อคนเบื่อนัดกัน ทำวันหยุดหนึ่งวันให้ไม่น่าเบื่อ จึงมีมินิทริปคลองมะเดื่อเกิดขึ้นครับ

    เหตุเกิดจากวันธรรมดา ที่มนุษย์เงินเดือนหลายๆท่านยังตั้งหน้าตั้งตาทำงาน ในทางกลับกัน ผมได้ช่วงวันเวลาเหล่านั้นมาเป็นวันหยุด

อาจจะไม่ตรงกับใครมากนัก ที่ๆจะไปอาจไม่มีอะไรจะขายไม่มีผู้คนมากมายมาทายทัก ... แล้วไง ถ้ามัวแต่รอ แล้วเมื่อไหร่จะได้ไปสักที


....

    ชอบไม่ต้องกดไลค์ ใช่ไม่ต้องกดแชร์ แค่เก็บผมไว้ในอ้อมอกอ้อมใจบ้างก็พอ  ถถถถถถถ

...

    มินิทริปครั้งนี้จริงๆผ่านมาเกือบเดือนแล้วครับ แต่ด้วยสายงานเดินแบบของผมมันชุกชุมเสียเหลือเกิน จึงมิได้อัญเชิญนิ้วตัวเองบรรจงลงคีย์บอร์ดสักที

1 วัน มันเพียงพอต่อการเดินทาง

2 คัน มันมากเกินพอถ้าไปกับเพื่อนที่เข้าใจกัน

3 คน .... เอามาช่วยกันยกสิครับ ถถถถถถถถ

    เมื่อศรีภริยา มิสามารถทนอยู่ห้องนอนดูซีรีย์ ตีบวก10 ที่ห้องได้ พ่อบ้านอย่างเราๆก็คงได้แต่น้อมรับ พร้อมพาขับไปยังจุดหมาย

โดยที่บางครั้ง จุดหมายปลายทางที่นางเลือก ก็เจอเราบิดเบือนได้บ้าง 5555 จริงๆตั้งใจจะไปขับรถเล่นแถวนครนายกครับ

แต่เมื่อชวนเพื่อนชายคู่ขาที่เคยขุดเหมืองกันมา เค้าเสนอมาว่า คลองมะเดื่อมั้ย ยังไม่เคยไป เลยลองเสนอ ผบทบ ดู

ปรากฎว่านางโอเค หึหึหึ

    เริ่มเดินทางจากละแวกบ้านพักคนชราเช่นเดิม มุ่งหน้าเข้าสู่เส้นคลองรังสิต ใครพักแถวรังสิตชีวิตต้องป็อบจริงๆครับ สำหรับการจราจรในช่วงเช้า

ไม่ต้องบอกเอาเป็นว่ารู้กัน ดังนั้นการเดินทางในช่วงนี้จึงยังไม่มีภาพถ่ายอะไรมาฝากมากมายครับ แค่กำคลัชก็เมื่อยแหล่ว -*-

     พอพ้นช่วงการจราจรที่คล้ายจราจล มาได้สักพัก ก็ต้องหาที่พักร่างให้หายเมื่อด้วยการหาร้านกาแฟน่ารักๆพักกันหน่อย

จำชื่อร้านไม่ได้ครับแต่อยู่แยกก่อนถึงเส้นสุดคลองรังสิตพอดี เลี้ยวตรงแยกเข้าไปราวๆ 4-5ร้อยเมตรร้านอยู่ขวามือ ต้องสังเกตุหน้าร้านดีๆนิดนึง





เรื่องรสชาดกาแฟนี่ผมไม่สันทัดครับ ผมชอบกินกาแฟแต่ไม่รู้ถึงคุณค่าของกาแฟ หรือจริงๆแล้ว ขอแค่ได้มีคาเฟอีนสู่ร่างกาย

อาจจะอร่อย ละมุน นุ่มลิ้น ก็ได้สังเกตุจากหน้าเพื่อนผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้ ฮี่ๆ

มีที่นั่งชิลๆริมน้ำด้วย


...

    ออกจากร้านกาแฟก็เดินทางกันต่อครับ โดยมุ่งเข้าสู่ถนนหมายเลข 3049 เลยทางที่จะไปหลวงพ่อปากแดง สักระยะก็จะเจอแล้ววว

ประจวบเหมาะมากกับเส้นทางสายนี้ TT

   เธอเห็นสายน้ำนั่นมั้ย ฉันเก็บเอาไว้ให้เธอ เสียงพี่ศุ บุญเลี้ยงลอยมาตามสายลมกระทบกกหูเบาๆ เพียงแค่เปลี่ยนเนื้อเพลงจากคำว่าท้องฟ้าเป็นสายน้ำ



    ฝนพึ่งตกก่อนวันที่ผมจะมาครับทำให้ระดับน้ำเพิ่มขึ้นและเพิ่มความเชี่ยวกราด

ด้วยความเป็นศิษย์มีครู เลยลองไปย่ำๆสำรวจดูว่าจะไปกันไหวมั้ย อย่าพึ่งเชื่ออะไรเพียงแค่ตาเห็น ลองย่ำหาไลน์ที่พอจะไปไหว


  เมื่อรู้ไลน์แล้วก็ข้ามกันเล๊ยยยยย


    บรื๊นๆๆๆๆ บร๊อนนๆ บร๊อดๆๆ วรอดๆๆๆๆ พึ่บ ไม่ต้องถามนะครับว่ารถดับหรือเปล่า =_=
เพื่อนที่แสนดีเห็นท่าไม่ดีเลยใช้วิธีสามัญ เรามาถึงนครนายก เราจะไม่ยกรถคงไม่ได้ ถถถ
ต้องขอบคุณพี่ๆที่มาช่วยกันยกในวันนั้นด้วยครับ ^^





   เมื่อปราการด่านแรกของท่านชายถูกทำลายลง คงเหลือแค่อิกล้วย Raider 150 ที่ยังต้องเดินทางมาให้ถึงนครนายกจริงๆ
นานๆจะแปลงกายเป็น สายยก กับเค้าสักที ยกสิครับ ฮือๆๆๆ



...

    ใช้เวลาปลุกปล้ำอิกล้วยอยู่สักพักครับ มันถึงจะติดแล้วขับต่อไปได้ มาขนาดนี้แล้วจะถอดใจยกกลับข้ามไปในทางที่พึ่งผ่านมาก็กระไรอยู่



   เข้าสู่ช่วงคลองที่สองครับ เหมือนเดิมมม ครูสอนมาดี ปั่ดโถ่วววว

สังเกตุน้องที่ถือห่วงยางนะครับ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องกระแสน้ำตัวจริงคือน้องเค้านี่แหล่ะ เป็นเด็กผู้ชายที่เติบโตมาในสถานที่แห่งนี้

ถ้าน้องเอ่ยปากว่าอย่า ก็คืออย่าฝืนขับไปครับ

ถ้าเอ่ยว่าน่าจะ โอกาสข้ามได้จะมีมากขึ้น 20%

และถ้าน้องเค้าถือห่วงยางมารอแบบนี้ โอกาสริบหรี่ 99.99% ครับ -*-


สุดท้ายก็สายยกอีกเช่นเคย รูปยกโชว์ช่วงนี้ไม่มีแล้วนะครับ เนื่องจากมือถือผมได้พลีกายถวายร่างให้กับสายน้ำตั้งแต่คลองที่หนึ่งไปแล้ว

และพี่ๆที่ช่วยๆกันยกก่อนหน้าก็มีเส้นทางของเค้า

ยังดีที่คนซ้อนฉลาดกว่าผมเยอะ เก็บมือถือหนีน้ำประหนึ่งน้ำท่วมกรุงปี54 เลยยังพอมีภาพเอามาประกอบกระทู้นี้ได้

ยกข้ามมาแล้วก็ขอมุมงามๆบ้าง


น้ำยังใสไม่มีวี่แววของสีน้ำตาลเจือปน คนแถบนี้ที่ยังมีวิถีชีวิตแบบง่ายๆ ท่ามกลางธรรมชาติ
ทุกสิ่งล้วนอยู่ร่วมกันได้ถ้าให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ก้อนหิน สายน้ำ ต้นไม้ ผู้คน





...

    จากคลองที่สองมา เราก็จะเจอคลองยิบคลองหยอด คลองย่อยๆ อยู่เป็นระยะๆครับ

ได้ทีแกล้งคนซ้อนให้ลงเดินถ่ายรูปซะให้เข็ด ฮ่าๆๆๆ





   สุดท้าย เราก็ต้องเจอทางตันครับ เราเลือกที่จะไม่เสี่ยงข้ามไป กระแสน้ำพัดแรงขึ้น ในช่วงคลองที่เท่าไหร่ไม่แน่ใจนัก
เลยต้องพักการฝ่าฟันเอาไว้แค่สุดทางตรงนี้ อย่าเอาความสุขของตัวเองแลกกับความลำบากของคนที่ร่วมทางด้วย
ไม่ไหวก็ไม่ฝืนเลยทำได้แค่ยืนเก๊ก TT (แอบคิดในใจว่ายังไปได้อีก)



...


   หันหัวรถ กลับลำ แล้วย้ำกับตัวเองว่า จะกลับมาซ้ำในไม่ช้านี้แน่นอน แต่ตอนนี้ขอกลับบ้านไปนอนรอน้ำลดอีกสักหน่อยก่อนนนนน







...

    ขากลับ เพื่อนผมก็นิมิตรว่าอยากเป็นสายยกบ้าง อ่ะไหนๆก็มานครนายก จะไม่ยกสักหน่อยมันก็แปลก

.
.
.
.
.
.
.
.
  อยู่ดีๆจะมายกเล่นทำไม มันต้องมีที่มาที่ไปสิน่า ฮ่าๆๆๆๆๆ





...

   มาที่นี่ จำหน้าน้องคนนี้ไว้นะครับ
อย่า .. น่าจะ .. ถือห่วงยางรอ น่ารักมากกกกกกกก


คลองหนึ่งที่ข้ามมาครั้งแรก คราวนี้คนช่วยบึมเลย ^^
ต้องขอขอบคุณพี่ๆ ที่อยู่รอช่วยอีกครั้งด้วยนะครับ และน้องๆอีกกลุ่มที่มาเพิ่ม





...

    จบละครับมาเงียบๆและไปกันอย่างง่ายๆ มินิทริปที่ไม่มีอะไรมากมาย จากผู้ชายตัวเล็กๆ รถคันเล็กๆ

คลองมะเดื่อ เป็นอีกสถานที่ท่องเที่ยวที่ยังคงสภาพสวยงามได้ในทุกช่วงฤดู แต่มันจะสวยงามได้อีกนานแค่ไหน ถามใจคุณๆดูเองครับ

มาได้ เที่ยวได้ ลุยได้ แค่อยู่ในขอบในเขต เคารพสถานที่ น้องถือห่วงยางบอกว่า ยินดีต้อนรับทุกๆคนนะครับ แค่ขับกันเบาๆหน่อยยย

จะมาบ่อยแค่ไหนก็ได้

    #จะปล่อยให้โลกรอคุณอีกนานแค่ไหน

สำหรับเช้าวันใหม่นี้ ราตรีสวัสดิ์ครับ



thxby99785   VIPER256
บันทึกการเข้า

VIPER256
Verified
พลซุ่มดู
*

คะแนน : 0
กระทู้: 35

Trip # 4 : Distance 79%
Fuel : 10.1%



« ตอบ #1 เมื่อ: พฤหัสบดี 27 ตุลาคม, 2016, 19:50:22 »

 

thxby99786   lotteidol
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
พิมพ์
 
กระโดดไป: